Επικίνδυνα αδέσποτα στα Χανιά – Μια «βόμβα» έτοιμη να σκάσει

0
17

Την ώρα που στα Χανιά  έχουν καταγραφεί τουλάχιστον τρεις περιπτώσεις πολύ επικίνδυνων αδέσποτων σκυλιών και το θέμα έχει φτάσει μέχρι τον Εισαγγελέα, στο δήμο αποκαλύπτονται σκανδαλώδεις διαδικασίες

Ενώ οι επιθέσεις αδέσποτων σκυλιών σε βάρος πολιτών στα Χανιά, αποτελούν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο, με σοβαρά περιστατικά που έχουν καταλήξει στο Νοσοκομείο και έχουν φτάσει μέχρι και την Εισαγγελία, στο δήμο Χανίων αποκαλύπτονται σκανδαλωδώς αναποτελεσματικές διαδικασίες για την αντιμετώπιση του προβλήματος που γιγαντώνεται σε επικίνδυνο βαθμό.

Από θαύμα επιθέσεις που έγιναν στο κέντρο των Χανίων δεν έλαβαν δραματικές διαστάσεις

Αυτήν την στιγμή στα Χανιά, έχουν καταγραφεί τουλάχιστον τρεις περιπτώσεις πολύ επικίνδυνων αδέσποτων σκυλιών, που έχουν χαρακτηριστεί ως τέτοια από την αρμόδια υπηρεσία του δήμου, λόγω πολλαπλών σοβαρών επιθέσεων σε πολίτες και τα οποία κυκλοφορούν ελεύθερα στο κέντρο των Χανίων, παρά τις συνεχείς καταγγελίες από  θύματα – πολίτες.

«Φοβάμαι ότι θα έχουμε κανένα επεισόδιο μη αντιστρεπτό, κάποιο από αυτά τα αδέσποτα θα δαγκώσει κανένα παιδί και τότε…» ανέφερε πηγή του Flashnews.gr επιβεβαιώνοντας ταυτόχρονα ότι το τελευταίο διάστημα οι επιθέσεις έχουν ένταθει και συχνά από θαύμα τα επεισόδια δεν έχουν λάβει δραματικές διαστάσεις.

Το συγκλονιστικό είναι ότι ακόμα και αν επιβεβαιωθεί το χειρότερο σενάριο, στο δήμο δεν υπάρχει καμία διαδικασία που να οδηγεί στην περισυλλογή και απομάκρυνση των επικίνδυνων ζώων, παρά το γεγονός ότι και αρμόδιο όργανο υπάρχει και ο δήμος υποχρεούται δια νόμου να επιλαμβάνεται τέτοιων θεμάτων.

5 άνθρωποι συνεδριάζουν κάθε εβδομάδα για να αποφανθούν αν το ζώο είναι επικίνδυνο! Έπειτα το απόλυτο τίποτα

Για να είμαστε ακριβείς, υπάρχει διαδικασία, η οποία είναι τόσο σουρεαλιστική που καταντά σκάνδαλο απραξίας και η οποία «ξεσκεπάστηκε», με αφορμή τις καταγγελίες από κατοίκους του Κυρτωμάδου για απανωτές επιθέσεις αδέσποτου.

Συνοπτικά ο πολίτης καλείται να υποβάλλει αίτηση στην αρμόδια υπηρεσία του δήμου, καταγγέλοντας το περιστατικό, με πλήρη περιγραφή των όσων έγιναν, προσκομίζοντας ταυτόχρονα, αν αυτό είναι δυνατόν, φωτογραφίες του ζώου από το σημείο της επίθεσης! Στη συνέχεια συνεδριάζει 5μελής επιτροπή του δήμου, στην οποία ζητείται η φυσική παρουσία του καταγγέλοντος,  η οποία αποφασίζει για το αν το ζώο είναι επικίνδυνο ή όχι! Η Επιτροπή αποτελείται από έναν ιδιώτη κτηνίατρο, δύο εκπρόσωπους φιλοζωικών σωματείων, έναν εκπαιδευτή σκύλων και έναν εκπρόσωπο του δήμου. Αν δεν υπάρξει ομοφωνία μεταξύ των μελών της επιτροπής, το θέμα παραπέμπεται σε τριμελή επιτροπή η οποία και στο τέλος αποφαίνεται για την επικινδυνότητα ή μη του ζώου.

Εντέλει, μετά από αυτην την γραφειοκρατία, στην οποία καλείται να συμμετέχει και το θύμα της επίθεσης, ακόμα και αν το ζώο κριθεί άκρως επικίνδυνο, δεν γίνεται ΤΙΠΟΤΑ.  Και αυτό γιατί, δεν μπορεί να γίνει η περισυλλογή και η απομάκρυνση του ζώου από το δημόσιο χώρο, αφού δεν υπάρχουν αντίστοιχες υποδομές, δηλαδή συνεργείο για την περισυλλογή και χώρος προορισμού του αδέσποτου.

Δηλαδή η αρμόδια επιτροπή του δήμου, που όπως πληροφορηθήκαμε τα τελευταία δύο χρόνια, συνεδριάζει σχεδόν κάθε εβδομάδα και μάλιστα το τελευταίο διάστημα, έχει δεχτεί βροχή καταγγελιών, απασχολεί 5 ανθρώπους, γνωρίζοντας εκ των προτέρων οτι το έργο της στην ουσία περιορίζεται στο να επιβεβαιώσει ή οχι οτι ένα αδέσποτο είναι επικίνδυνο. Για να το πούμε πιο απλά οι συνεδριάσεις γίνονται για το θεαθήναι.

Και διερωτάται κανείς, τι νόημα έχουν αυτές οι συνεδριάσεις, και γιατί δεν προχωρούν τα επόμενα βήματα που προβλέπει ο νόμος για την απομάκρυνση των επικίνδυνων αδέσποτων.

Δεκάδες συνεδριάσεις για το θεαθήναι που δεν έχουν οδηγήσει σε καμία απομάκρυνση επικίνδυνου αδέσποτου

Συνοπτικά και πάλι ο νόμος προβλέπει οτι αν ένα σκυλί κριθεί επιθετικό, πρέπει να περισυλλεγεί και να απομονωθεί σε ένα καταφύγιο, να παρακολουθηθεί από ειδικούς, εκπαιδευτές σκύλου και κτηνιάτρους (η πενταμελής επιτροοπή αποτελείται από τέτοια μέλη) οι οποίοι τελικά συντάσσουν έκθεση για το αν η συμπεριφορά του ζώου είναι συγκυριακή. Σε ακραίες περιπτώσεις γίνεται εισήγηση για ευθανασία του επικίνδυνου ζώου.

Όπως ενημερωθήκαμε, ο δήμος έχει προσπαθήσει τρεις φορές να μισθώσει συνεργείο για την περισυλλογή των ζώων, προκηρύσσοντας σχετικό διαγωνισμό ο οποίος ωστόσο έχει βγει άγονος. Ο νόμος βέβαια δίνει την επιλογή δημιουργίας συνεργείου από το δήμο, με την παροχή ανάλογης εκπαίδευσης σε υπαλλήλους, όμως ούτε αυτή η λύση έχει προχωρήσει. Εδώ και δύο χρόνια λοιπόν, συνεργείο δεν έχει δημιουργηθεί, αποκλείοντας την συνέχιση της διαδικασίας που προβλέπει ο νόμος.

Ας υποθέσουμε όμως οτι με κάποιον από τους δύο τρόπους, δημιουργείται συνεργείο περισυλλογής των επικίνδυνων ζώων, υπάρχει καταφύγιο να οδηγηθούν μετά την απομάκρυνσή τους από το δημόσιο χώρο; Η απάντηση και εδώ είναι αρνητική.

Και επειδή οι απαντήσεις που λάβαμε από το δήμο για αυτήν την σουρεαλιστική κατάσταση, σχεδόν έριχναν το βάρος της ευθύνης στους ιδιώτες – εργολάβους, που δεν προσέρχονται στο διαγωνισμό για τη σύναψη σύμβασης με το δήμο Χανίων, θα πρέπει να ξεκαθαριστεί οτι ακόμα και αν αύριο ο διαγωνισμός τελεσφορήσει και δημιουργηθεί συνεργείο,  αυτό θα παραμείνει άπραγο αφού δεν έχει προβλεφτεί το τελευταίο βήμα, η δημιουργία καταφυγίου για τα επικίνδυνα αδέσποτα.

Ενδεικτικό αυτού του τραγέλαφου, είναι οτι καμία από τις εκατοντάδες περιπτώσεις που έχουν περάσει από τα χέρια της επιτροπής, δεν έχει διευθετηθεί με τον νόμιμο τρόπο.

Σε επικοινωνία που είχαμε με τον αρμόδιο Αντιδήμαρχο Τοπικής Οικονομικής Ανάπτυξης Χανίων, κ. Ευτύχη Κονταξάκη, αρκέστηκε στο να επαναλαμβάνει οτι ο δήμος κάνει προσπάθεια να βρει λύση στο θέμα, ενώ άφησε να εννοηθεί οτι ίσως υπάρχουν εξελίξεις ως προς την δημιουργία καταφυγίου, ωστόσο δεν θέλησε να αναφέρει κάτι συγκεκριμένο.

Φυσικά, καλό είναι να αντιληφθούν οι διοικούντες και οι αρμόδιοι φορείς οτι τα ευχολόγια, οι καλές προθέσεις, οι συνεδριάσεις επιτροπών, οι αποφάσεις από μόνες τους, όλα αυτά δεν παράγουν κανένα έργο, αλλά αποτελούν το «άλλοθι» της γραφειοκρατίας και της κωλυσιεργίας.

Ας γίνει λοιπόν κάτι γρήγορα, πριν είναι πολύ αργά και τότε αναζητηθούν ευθύνες.

Αξίζει να επισημανθεί οτι αυτή η απραξία βλάπτει και τα ίδια τα επιθετικά ζώα, τα οποία ενδεχομένως έχουν κακοποιηθεί στο παρελθόν, εξού και αναπτύσσουν τέτοια συμπεριφορά και δεν θα πρέπει να αφήνονται «στην τύχη τους» στο δρόμο.